Het Schaap Veronica

Ik dacht dat het schaap Veronica uit de gedichtjes van Annie M.G. Schmidt bij iedereen bekend was, maar uit reacties van sommige blogcollega's maak ik op dat dat niet zo is. Om jullie met het schaap kennis te laten maken, voeg ik hieronder één van de gedichtjes toe. Ze zijn af en toe een beetje gedateerd, maar bij mij zijn ze altijd weer goed voor een glimlach...

W-w-w, zei het schaap Veronica, ik voel mijn staartje rillen
en al mijn voetjes beven en mijn ruggetje zegt: piep!
Ach, zeiden toen de dames Groen, dat komt van de bacillen,
ach juffrouw schaap Veronica, u heb natuurlijk griep.

Wat moeten we nu doen? We zullen gorgelen en pappen...
Hé, wacht eens, zei de dominee, u weet niet wat het is!
Laat mij eens even snuffelen in 't Boek der Wetenschappen.
Mij dunkt, het zijn de mazelen, als ik mij niet vergis.

Heeft zij al rooie vlekjes? Nee? Dan komen die wel later,
geeft u haar eerst abdijsiroop en dan kamillethee.
W-w-w, zei het schaap Veronica, ik wil een slokje w-w-water.
Aha, dan zijn het waterpokken, zei de dominee.

Sst, zeiden toen de dames Groen, hier is de thermometer.
O kijk, ze heeft geen koorts en ze is daad'lijk weer gezond.
Als zij maar lekker slapen kan, dan is ze morgen beter...
Ik heb het, zei de dominee, het schaap heeft rode hond.

Nee, jammerden de dames Groen, niet zulke nare dingen,
wij zingen nu het wiegelied van : Slaap, schaapje, slaap.
Hoe zou dat liedje verder gaan, wat moeten wij nu zingen:
Daar buiten loopt een kindje? of: Hier binnen ligt een schaap?

Toen zongen zij heel zachtjes en driestemmig: Slapedoe...
Mmm, zei het schaap Veronica, mijn oogjes... vallen... toe...

Uit: Het hele schaap Veronica